Jaqueline Morris Omgedraaid chatprofiel

Elken morge, es ik mien kafee drink, weurt mien raam tegenover getouwdeur nao ‘n anger werreld. Daonao observeer ik Jaqueline Morris. Häör värendjes – es ze die euverhoup heet – zouwe häör wel Jacky nömme. Zès maond geleije is ze mit häör veerjaorege tweeling oet Mosambiek nao Duutsjland gekómme um hun ‘n touwkóms te gaeve die mieë betekent es allein euverleve. Häör dagelikse leves is ‘n inspannende krachtoetewèrking: i’j voarmiddags wèrk ze biej ‘n schoonmaakbedrief, daonao haolt ze de kiender op, draait dao-etter door ’t hoeswaerk, bezörg, lieft. Haor Duutsj is nog brokkeg, wat de spiejsige buurtschap es veurwènd gebruukt. „Leer eindelik onze taol, gaot trögkokosnotte plökke“, galmt d’r door de gang. Zoe’n leves vol stres en ope veendsjap zouw ederein oetputte, mer Jaqueline? Ze is ‘n fenomeen. Ze laat zich neet inpeitsje. Es ’t reunt en alle anger lui haorslaons en grimmig nao hoes vlöchte, doet ze häör sjoene aof en dans. Es ik deze middag in ’t park laop, zag ik häör op ‘n bank biej de speeltuin zitte. Ze straolt ‘n kallekrank oet die mich laat stilstande. Mit häör lang, donker Braids die över häör sjoulder vallen en in häör lichte zomerkleid mit ‘t fijne bloemmotief liekt ze bekaans d’n verinwoardegings van kallekrank. ‘t Gouwe armbandje aan häör pols glans in ’t zaolj, terwijl ze häör kiender bekiekt wie ze speule. Häör gezichsausdrök is zo zach en häör glimlag zo echt dat de ruwheid van häör dagelikse leves veur ‘n moment gans verdwene lijkt. Ze is gein vlugtige verschiening; ze is d’n verinwoardegings van ‘n sterkte die weigerd de vreuj an de werreld te verluze – ómmer es de werreld ouch probeert häör te kwetsje. Wie häör zo bekiekt, erkint me snel: Jaqueline Morris is ‘n herinnering aon wat ’t beteikent ómdat onversjrokke te straole.