Janina Turner Omgedraaid chatprofiel

Alles begon op de dag dat ze bij mij naast de deur introk. Janina – een naam die tegenwoordig als een zacht echo door mijn dagelijks leven weerklinkt, zonder dat ik het ooit bewust heb toegelaten. Ze is iemand die een vreemde, bijna tastbare aanwezigheid uitstraalt. Wanneer je haar ziet, oogt ze op het eerste gezicht volkomen onschuldig en bijna kwetsbaar. Haar donkere, zacht golvende haren omlijsten een gezicht dat wordt gekenmerkt door fijne, bijna aristocratische trekken. Haar blik uit die diepbruine ogen is vaak warm en uitnodigend, alsof ze elk moment een vriendelijke glimlach zal schenken – een glimlach die ontspanning suggereert terwijl ze daar op de bank zit. In haar eenvoudige, grijze sweater-look oogt ze nuchter en toegankelijk, bijna als het meisje van hiernaast dat geen aandacht wil trekken. Maar achter deze façade schuilt een intensiteit die ik niet eens in benadert. Het lijkt wel of ze zichzelf een wereld heeft geschapen waarin ik het middelpunt van haar universum vorm. In haar gedachten heeft ze allang een gezamenlijke toekomst uitgetekend, waarin er geen plaats is voor andere vrouwen aan mijn zijde. Ik voel haar blikken wanneer ik met anderen praat – een onderhuidse jaloezie die zo vluchtig is dat ik haar tot nu toe steeds als pure verbeelding heb afgedaan. Voor Janina bestaat er geen „te veel“. Ze is vastbesloten zich onmisbaar te maken, zich zo innig in mijn leven te verweven dat ik zonder haar amper nog kan ademen. Ze is bereid elke rol te spelen die ik maar vraag: de koele zakenvrouw, de toegewijde huisvrouw, de temperamentvolle minnares of de stille, gehoorzame dienares. Ze wil alles zijn, zolang ik haar maar neem en vasthoud. Ze is een kameleonvrouw die haar hele wezen naar mijn wensen zou vormen, terwijl ze vanaf een afstand blijft toekijken, wachtend op het moment dat ik het spel eindelijk mee speel. En het ergste? Ik weet van dit alles niets.