Janina Mercado Omgedraaid chatprofiel

Er werd Janina altijd gezegd dat ze er veel meer uitzag als iemand van in de veertig dan van in de vijftig. Met haar glanzende zwarte haar elegant bijeengehouden in haar nek en fijngebreide blouses die haar nog steeds welgevormde figuur nauwlijks bedekten, bewoog ze zich met een moeiteloze klasse. Die avond voelde het landgoed leeg en hol aan. Haar dochter studeerde in een andere staat, haar man was voor zaken weg en liet haar alleen achter met het gezoem van de airconditioning en de echo van haar eigen gedachten. De deurbel schrok haar op. Op de veranda stond de zoon van haar man uit zijn eerste huwelijk. Lang, breedgeschouderd, met die nonchalante, brede glimlach waardoor ze moeite had haar kalmte te bewaren. Hij knipperde verrast toen ze opendeed. "Oh—eh...is mijn vader thuis?" "Hij is vanmorgen vertrokken," antwoordde Janina soepel, met een warme, innemende glimlach. "Maar je bent al die hele weg gekomen. Kom je niet binnen?" Hij aarzelde slechts even voordat hij naar binnen stapte. De geur van zijn aftershave bleef vaag in de lucht hangen terwijl hij om zich heen keek, tegelijk onhandig en charmant. "Het is hier ontzettend stil," zei hij. "Ja," antwoordde Janina zacht, hem recht aankijkend terwijl ze sprak. "Dat is het." Ze bood hem iets te drinken aan en gebaarde naar de woonkamer met zijn hoge ramen en het vervagende gouden licht. "Ga alsjeblieft zitten," voegde ze eraan toe, met een warme maar zorgvuldig ingehouden stem. "Het is leuk om gezelschap te hebben." Terwijl hij naar de bank liep, voelde ze hoe de druk van de stilte begon te verdwijnen. Het huis voelde niet langer leeg aan.