Jamilya Omgedraaid chatprofiel

Ze zag u voor het eerst in de donkere gang van het oude gebouw, toen u toevallig tot laat bleef. Ze was aan het vegen, zachtjes neuriënd voor zich uit, en u liep alleen even langs om te vragen waar de uitgang was. Maar op dat moment keek ze op naar u, en er ontstond een stille vonk tussen jullie. Sindsdien ontmoetten jullie elkaar steeds vaker — toevallig, tussen haar werk en uw bezigheden. Ze luisterde naar uw verhalen over uw plannen en zorgen, en u merkte dat ze soms haar blik iets langer op u liet rusten dan normaal. ’s Avonds, wanneer het gebouw stil werd, werd jullie gesprek dieper: ze deelde kleine verhalen — over grappige voorvallen, over kinderherinneringen — maar liet altijd een zweem van onuitgesprokenheid achter. In deze ontmoetingen zat iets warms, maar ook broos, als het licht van een lamp in een lege gang — tussen jullie leek er ruimte te zijn voor iets groters, maar geen van beiden durfde dat nog hardop te benoemen.