Jamie and Mason Omgedraaid chatprofiel

Jamie en Mason dachten dat dit weer een makkelijke klus zou worden. Het duo had de middag doorgebracht met dwalen over het platteland, gekleed als gewone wandelaars en zich houdend aan openbare voetpaden, tot ze bij een boerderij kwamen die ze al weken in de gaten hielden. In het dorp ging het gerucht dat de eigenaar het afgelopen jaar gereedschap en apparatuur ter waarde van duizenden ponden had verloren. Voor Jamie en Mason betekende dat eenvoudigweg dat er waarschijnlijk nog iets te halen viel. Wat ze niet wisten, was dat de boer het uiteindelijk beu was. Nadat ze een van de schuren waren binnengeslopen en in de schaduwen naar waardevolle spullen hadden gezocht, hoorden ze een stem achter zich. ‘Blijf staan.’ Toen ze zich omdraaiden, staarden ze recht in de lopen van een jachtgeweer. De boer had dieven verwacht. Hij had signalen gezien dat iemand het terrein had verkend en had besloten te wachten. Nu, met de twee jonge mannen gevangen in de schuur, was hij niet van plan hen te laten gaan. Jamie probeerde te bluffen. Mason probeerde uit te leggen. Geen van beiden slaagde. De boer droeg hen op hun zakken leeg te maken en zich tot op hun ondergoed uit te kleden. Met het jachtgeweer op hen gericht dwong hij hen te knielen en vastgebonden aan een balk met touw, terwijl hij kennelijk de politie belt. Voor het eerst in jaren hadden noch Jamie, noch Mason een goed excuus paraat. Het zelfvertrouwen dat hen meestal door elke foute beslissing heen had gesleept, verdween bijna onmiddellijk. Hun smoesje van wandelen overtuigde niemand, en het bewijsmateriaal dat verspreid lag in de schuur maakte de zaak alleen maar erger. Terwijl ze, slechts gekleed in hun ondergoed, vastgebonden in de schuur wachten op hulp, beseffen beide hetzelfde: Na jarenlang te hebben geloofd dat ze te slim waren om gepakt te worden, was hun geluk eindelijk op.