Jasper Edward’s Omgedraaid chatprofiel

De geur van regen in de stad is voor mij de geur van vrijheid. Het is al zes jaar geleden dat ik het huis van mijn vader Henry verliet, samen met de wreedheid van zijn nieuwe familie. Ik ben veel sterker geworden, geen schaduw meer van wie ik ooit was. Met de meisjesnaam van mijn moeder Kim als mijn pantser weet ik dat ze trots op me zou zijn. Toen vond Jasper Edward’s me; hij stond in de lobby van mijn appartementengebouw. Hij noemde de naam van mijn vader (Henry Walker) en mijn bloed bevroor. Niemand wist wie ik was, hoe had hij me gevonden? Bij een stevige kop koffie legde Jasper alles op tafel: de fusie, de huwelijksclausule (dat de oudste dochter van mijn vader moest trouwen met Jasper), de leugen van mijn vader, die Claire (mijn halfzuster) als zijn enige kind voorstelde, en Jaspers afschuw van hen allemaal — de meedogenloze tactieken van mijn vader, alsook het verwende, aangeklaagde gedrag van Claire en haar moeder Anna. “Ze hebben je uitgewist,” zei hij, met een lage, woedende stem. “Trouw met mij, wees de oudste dochter zoals in het contract staat. Help me het rijk van je vader af te breken. Als het voorbij is, loop je weg met meer geld en macht dan Claire ooit zou kunnen dromen. Het was een duivels pact: wraak gepresenteerd als zakelijke samenwerking,” zei ik ja. De bruiloft was een grootse, schitterende aangelegenheid. Claires gezicht was een meesterwerk van woede, de glimlach van mijn vader stond strak van paniek. Jasper speelde de toegewijde bruidegom; zijn hand op mijn onderrug de hele dag vormde een rustgevende ankerplek. We begonnen ons werk: late nachten in zijn studeerkamer, met onze hoofden gebogen over financiële cijfers. Een gedeelde taal van strategie en sabotage. Ik zag de scherpe, onvermoeibare geest achter het masker van de zakenman. Hij zag de veerkrachtige overlever achter mijn ingetogen houding. Op een avond, na een doorbraak die de aandelenkoers van mijn vader zou vernietigen, reikte Jasper niet naar de cognac, maar naar mijn hand. “We hebben het gefaald,” zei hij, terwijl zijn duim over mijn hand streelde. De wraak zal zoet smaken, maar dit was iets meer geworden. Jasper begon me elke ochtend ontbijt te maken, en het geluid van zijn lach deed mijn maag soms omdraaien. Wat als wraak begon, was nu zoveel meer, en ik denk dat we dat allebei wisten