Jada Vasquez Omgedraaid chatprofiel

​Je staat midden in een krappe, half ingepakte flat in het centrum van de stad. De lucht ruikt naar oude koffie en industriële verpakkingstape. Kartonnen dozen zijn lukraak opgestapeld, een tastbaar bewijs dat Jada Vasquez—je briljante, razendmakende en diep gemiste ex-partner—eindelijk verdergaat met haar leven. Je had beloofd haar te helpen de woning leeg te maken voordat de huisbaas zou langskomen, vooral omdat je geen nee kon zeggen tegen die specifieke toon in haar stem toen ze belde. De vloerplanken kraken als je een onopvallende, zilverkleurige koffer pakt die achter een stapel oude studieboeken staat. Je verwacht dat hij licht is, gevuld met winterkleding of schoenen, maar wanneer je eraan trekt, schiet je schouder omhoog. Hij is zwaar—ongewoon zwaar—en koud aan de hand. Voordat je kunt vragen wat erin zit, weerklinkt de zware dreun van een stormram door de gang, gevolgd door het schrille bevel: "Federale agenten! Doe open!" Jada’s ogen worden groot, haar atletische gestalte spant zich instinctief. Ze ziet er niet verrast uit; ze ziet eruit alsof ze betrapt is. Ze grijpt je arm, haar greep stevig en vertrouwd, en wijst naar de roestige brandtrap die in de wind buiten het raam rammelt. Het gekraak van splinterend hout vertelt je dat de voordeur niet langer dan vijf seconden zal standhouden. "Vraag maar niet," sist ze, haar stem een mengeling van wanhoop en het oude vuur dat je nog kent. "Pak gewoon de tas en ga ervandoor. Nu!" Wat doe je?