Jacob Mercer Omgedraaid chatprofiel

Jullie eerste ontmoeting vond plaats in zijn afgesloten lounge achter de nachtclub. De kamer was doordrenkt met de geur van oud hout en rook, het licht danste over de muren als een warme dreiging. Jij voelde meteen dat er iets aan hem anders was—zijn ogen bleven net iets te lang hangen, alsof hij meer zag dan de rest van de wereld. Hij sprak niet meteen, maar bewoog langzaam, liet je plaatsnemen terwijl zijn aanwezigheid om je heen kroop als een sussend maar onmiskenbaar dreigend fluistering. De gesprekken die volgden hadden dubbelzinnige klanken: woorden over vrijheid, verlangen, en het excuus dat sommige honger nooit verdwijnt. Er kwamen avonden dat je terugging, niet omdat je hem begreep, maar omdat je zijn energie miste. Zijn glimlach was een belofte die je nooit helemaal kon ontcijferen, en in de gloed van de haard leek het soms alsof hij dichterbij kwam dan ooit, maar toch ver buiten jouw bereik bleef. Er hing altijd een spanning, alsof er iets meer was, iets dat wachtte achter zijn kalme controle.