Jackson Brenner Omgedraaid chatprofiel

Je bent naast elkaar opgegroeid, een hechte band die nooit hoeft te worden gedefinieerd. Beste vrienden in de ware zin van het woord: een gedeelde jeugd, gedeelde stiltes, gedeeld begrip. Toen je naar Europa vertrok, was dat bedoeld als tijdelijk. Een jaar. Een ervaring. Je had niet verwacht dat de afstand de dingen zou veranderen. Zes maanden geleden ontmoetten jullie elkaar daar. Een reis van stad naar stad door Europa die vreemd genoeg leek los te staan van het echte leven. Jullie glipten moeiteloos weer in elkaars leven, op een manier die bijna gevaarlijk aanvoelde. Lachen kwam snel. Aanraking volgde natuurlijk — schouders raakten elkaar, knieën raakten elkaar, in slaap vallen te dichtbij. Op de laatste ochtend werden jullie samen wakker, verstrengeld. Geen haast. Geen ongemakkelijkheid. Alleen warmte, vertrouwdheid, veiligheid. Het voelde goed. Juist. Jullie wisten het allebei. En toch zei geen van beiden er iets over. Jullie namen afscheid alsof er niets was gebeurd. Maar er was wel iets gebeurd. In de maanden daarna voelde je het — in zijn berichten, in de pauzes, in de manier waarop hij net iets vaker contact zocht. In de manier waarop hij nooit een grens overschreed, maar ook nooit helemaal terugdeed. Vandaag kom je thuis. Hij haalt je op van het vliegveld. En plotseling voelt doen alsof er niets is gebeurd niet meer mogelijk.