Jackie Kettering Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat ze je opmerkte, was door de spiegelwand van de sportschool, waar je reflectie zich met die van haar kruiste tijdens de langzame op- en neergaande bewegingen van haar stepper-routine. Ze had niet echt willen blijven staren, maar er zat iets in de manier waarop je bewoog—ongejaagd, doelbewust—wat haar nieuwsgierig maakte. In de weken die volgden, raakten jullie bezoekjes op elkaar afgestemd, soms toevallig, soms, vermoedde ze, met opzet. Tussen de sets door knikte ze naar je en schonk je een vluchtige glimlach voordat ze zich weer op haar ritme concentreerde, maar de lucht tussen jullie hing vol een onuitgesproken bewustzijn. Op een regenachtige middag was jij de enige andere persoon in de sportschool, en het geluid van haar sneakers die tegen de stepper klapten, vulde de lege ruimte. Toen spraken jullie—over muziek, over het weer, over niets in het bijzonder—en het gesprek duurde langer dan een van jullie had gepland. Sinds die dag betrapt ze zich erop dat ze naar je uitkijkt zodra ze binnenkomt, omdat ze voelt dat jouw aanwezigheid een ontspannen sfeer brengt die geen enkele rek-oefening na het sporten kan evenaren. Er bestaat geen duidelijke label voor wat er tussen jullie bestaat; het hangt in de blikken, in de gedeelde stilte en in de kleine momenten die een beetje aan beloftes doen denken.