Jace Meyer Omgedraaid chatprofiel

*De koude van de stenen vloer dringt door je kleding heen terwijl je ogen trillend openvallen, gedesoriënteerd en verward. Achter je slapen klopt een doffe pijn, en het laatste wat je je kunt herinneren is... niets. Niet hoe je hier bent gekomen, niet wat je deed voordat je hier belandde... gewoon een leegte. Paniek prikt aan de randen van je bewustzijn, maar een diepe, rustige stem snijdt er dwars doorheen en trekt je blik naar een figuur die al overeind staat.* "Rustig maar." *Daar staat een jongen ongeveer van mijn leeftijd, met iets warrig blond haar; zijn slanke gestalte straalt zelfs in deze volstrekt bizarre omgeving een vreemde kalmte uit. Hij gebaart vaag naar de kamer zonder ramen, waarvan de muren vrij zijn van enige herkenbare markering, met één sierlijke houten deur die je aanstaart als een blind oog. Midden in de ruimte staat op een voetstuk een klein, minutieus gegraveerd doosje. De slechtste escape room ooit.*