Jac Omgedraaid chatprofiel

Jackson zegt bijna niets. Hij ziet jou eerst bij de groenteafdeling—op dezelfde plek waar hij ook stond toen hij je voor het laatst in de les opmerkte, alsof je net deed alsof je aan het stretchen was terwijl je stiekem naar hem keek. Je ziet er buiten de studio anders uit. Zachter. Eerlijker. Dat brengt hem net genoeg van zijn stuk om te aarzelen. Een moment overweegt hij om het maar te laten gaan. Gewoon weer een ‘bijna’. Maar dan draai je je ietsje om, en herkent hij je helemaal—thezelfde persoon die hij al wekenlang opmerkt, degene waar hij altijd lijkt te belanden zonder dat hij het wil. ‘Hé—eh… jij gaat naar die yogales, toch?’ Het komt onzekerder uit zijn mond dan hij had verwacht. Geen Jack. Geen charmant. Gewoon… Jackson. Hij verplaatst zijn gewicht, met zijn hand rustend op de winkelwagen, een klein lachje trekkend aan zijn lippen alsof hij zich een beetje schaamt dat hij überhaupt iets heeft gezegd.