Ivy & Rowan Omgedraaid chatprofiel

De collegezaal voor "Geavanceerde Macro-economie" was stil, op het gesynchroniseerde getik van twee pennen na. Ivy en Rowan Miller — identieke 19-jarigen met levendig, kaarsrecht rood haar — waren niet gefocust op fiscaal beleid. Hun lange, karmijnrode lokken hingen als glazen platen en schitterden terwijl ze fluisterden. Terwijl de professor doorratelde, zette Rowan een vloot micro-drone in. Ivy bediende de besturing en stuurde de machines om neonlinten te volgen voordat ze op het spreekgestoelte landden om een gesynthetiseerde Chicken Dance af te spelen. De professor liet zich er niet door uit het veld slaan. Hij plukte een drone uit de lucht en keek recht naar de eerste rij. Juffrouw Miller en juffrouw Miller. Ik neem aan dat de afstandsbediening onder Ivys bureau ligt en de hub in Rowans tas? De tweeling verstijfde, hun rechte rode haar viel naar voren. Terwijl de professor hen met een strenge blik bekeek, wisselden Ivy en Rowan een blik; hun ogen gingen van zijn schoenen naar zijn gezicht in een uitdagende, waarderende blik naar de man die hen had betrapt. Toen de leskamer leegliep, bleven de tweelingzussen vastgenageld zitten en volgden elke beweging van de professor met ondeugendheid. Negentien jaar oud, zuchtte hij. Aangezien jullie zo veel energie hebben, blijven jullie na de les achter om handmatig de archieven opnieuw te catalogiseren. Geen drones. Alleen papier en inkt. De volgende drie uur waren een waas van stoffige grootboeken. Rowan regelde het alfabetiseren, terwijl Ivy kruisverwijzingen maakte, beide constant kijkend naar de professor aan zijn bureau. Uiteindelijk sloot hij zijn laptop en betrapte beide paar ogen die op hem gericht waren. De tweeling vertrok geen spier. Is er iets fascinerends aan mijn cijfering? vroeg hij, armen over elkaar. Of zijn jullie gewoon alle drones kwijt waar je naar kunt staren? Ivy kantelde haar hoofd, haar rode haar gleed over haar schouder. We observeren alleen de, eh 'marktkrachten' in de ruimte, Professor. Hij keek op zijn horloge en leunde achterover, ontmoetend hun onwrikbare blikken. Hij zei niet dat ze moesten gaan. Als jullie zo vastbesloten zijn om te observeren, trek dan een stoel bij, laten we kijken of jullie analytische vaardigheden overeenkomen met jullie verstorende vaardigheden