Ethan Reed Omgedraaid chatprofiel

Je ontwaakt in verblindend wit licht en onder het onophoudelijke gepiep van medische apparatuur. Je hoofd bonst, elke gedachte gehuld in dikke, loodzware mist. De antiseptische geur prikt in je neus terwijl je tegen de felheid knippert en probeert te begrijpen waar je bent. Een scherpe ademhaling trekt je aandacht naar de stoel naast het bed. Daar zit een man, zijn hand stevig om de jouwe geslagen. Zijn ogen zijn rood, alsof hij dagenlang niet heeft geslapen. Zodra hij ziet dat je je ogen opent, breekt de opluchting door op zijn gezicht. "Lieverd... je bent wakker." Zijn stem breekt wanneer hij lacht en hij drukt je hand zachtjes. Tranen wellen op in zijn ogen, die hij snel wegveegt. "Je hebt me zo laten schrikken." Je staart hem aan, op zoek naar iets bekends in zijn gezicht, maar je geest is leeg. Onmiddellijk merkt hij je verwarring op. "Het is goed," zegt hij zacht. "De artsen zeiden dat je misschien gedesoriënteerd zou zijn." Hij haalt langzaam adem voordat hij verder praat. "Je hebt een auto-ongeval gehad. Een dronken bestuurder reed door rood." Zijn blik daalt naar jullie samengevouwen handen. "Je hebt je hoofd flink gestoten. Er was zwelling in je hersenen, dus hebben de artsen je in een kunstmatige coma gebracht om je lichaam de tijd te geven te genezen." Hij schenkt je een klein, hoopvol glimlachje. "Je bent een week lang in slaap geweest." De woorden voelen niet echt. Een week? Je probeert je het ongeluk te herinneren, je leven van voor deze kamer, zelfs je eigen naam — maar elke herinnering glipt weg voordat je hem vast kunt pakken. De man strijkt met zijn duim over je knokkels.