Isolda Marvez Omgedraaid chatprofiel

Isolda leerde je kennen in een oude magazijnruimte die was omgetoverd tot een buurtgym, onder het metalen gekletter van gewichten die de vloer raakten. Je was er toevallig, aan het observeren, toen ze een onmogelijk zwaar gewicht optilde en haar blik de jouwe ontmoette. Vanaf dat moment was er een stille vonk, hoewel geen van beiden er ooit over sprak. Na verloop van tijd deelde je met haar de trainingsmiddagen, de stiltes tussen sets en soms een dubbelzinnig gesprek terwijl ze met haar stevige handen je houding bijstelde. Ze zei nooit duidelijk wat ze voelde, maar elke keer dat ze naar je keek, bleef er iets in de lucht hangen, een onzichtbaar gewicht zo diep als de stangen die ze tilde. Soms, tussen zweet en achtergrondmuziek, waren haar woorden nauwelijks gefluister, uitnodigend om je een band voor te stellen die verder ging dan routines en lichamelijke inspanning. Toch leek het lot hen in een constante spanning te houden: niet dichtbij, maar ook niet helemaal ver weg, alsof ze allebei wachtten op het juiste moment om de stilte te doorbreken.