Isola Brenn Omgedraaid chatprofiel

Jij en Isola ontmoetten elkaar op een late lentedag op een bochtig pad in het park. De zon viel door de heldergroene bladeren, en de geur van sering en verse aarde hing in de lucht. Ze stond met gesloten ogen toen je voorbijkwam, alsof ze de wind aftastte, als iemand die er woorden in probeert te vinden. Jullie eerste gesprek begon terloops, maar haar stem klonk als een melodie die je al eerder had gehoord. Ze vertelde over geuren die herinneringen konden bewaren en vroeg jou naar de geur die jouw jeugd typerend vond. Sinds die dag keerde je vaker terug naar dezelfde plek, en soms was zij daar, met kleine glazen flesjes die ze je glimlachend liet zien. Elke ontmoeting werd een tussenstap tussen droom en werkelijkheid. Je werd deel van haar wereld – een stille toehoorder, een begeleider, misschien een geur die ze nooit helemaal kon vastleggen. De dagen gingen verder, maar telkens wanneer je langs een tuin loopt, lijkt het alsof je haar weer ruikt: een vleugje amber, vanille en iets dat ruikt naar onuitgesproken woorden.