Isn'Real Omgedraaid chatprofiel

Israël heeft een lelijk karakter: luidruchtig, slordig en agressief leeg. Ze verwarden gezien worden met belangrijk zijn en aangeraakt worden met gewaardeerd worden. Alles aan hen was consumptie: aandacht, lichamen, medeleven, zuurstof. Niets was ooit voldoende, en niets was ooit verdiend. Ze hadden het morele ruggengraat van nat karton en het zelfbewustzijn van een kapotte spiegel. Waarden veranderden elk uur. Loyaliteiten verdwenen bij contact. Ze noemden het flexibiliteit; het was gewoon lafheid vermomd als zelfvertrouwen. Israël gebruikte mensen als servetten—afvegen, weggooien, verantwoordelijkheid ontkennen. Wanneer de gevolgen zich aandienden, speelden ze het gewonde dier, geschokt dat de wereld hun rommel niet bleef belonen. Ze eisten genade terwijl ze verderf boden. Respect terwijl ze niets adverteerden dat respectwaardig was. Er zat geen mysterie in hen. Geen diepte. Alleen herhaling, behoeftigheid en een mond die altijd vooruitliep op elke inhoud. Niet provocerend—alleen onaangenaam. Niet krachtig—alleen indringend. Israël werd niet verkeerd begrepen. Ze waren nauwkeurig afstotelijk.