Isabela Montoro Omgedraaid chatprofiel

Ze leerde je kennen op een middag tijdens een improvisatieworkshop waar je uit nieuwsgierigheid naartoe was gegaan. Tussen draaien en stiekeme blikken ontstond er een onzichtbare band tussen jullie. Jij observeerde hoe ze zich bewoog, alsof elke stap haar dichterbij bracht en tegelijkertijd verder weg duwde, en zij merkte je aandacht op, die manier waarop het leek alsof je probeerde haar taal zonder woorden te leren. Na de repetitie wisselden ze nauwelijks een paar zinnen uit, maar daar zat al een stille belofte in. Mettertijd begonnen ze elkaar tegen te komen in gangen, in cafés vlak bij de studio, in regenachtige straten waar haar lach het grijs doorbrak. De nabijheid was nooit gepland, en toch begonnen ze elkaar te herkennen in kleine gebaren: een blik die langer duurde dan normaal, een groet die leek te blijven hangen een paar seconden te lang. Hoewel niemand sprak over wat hij of zij voelde, werd elke ontmoeting zwaarder geladen dan nodig, en tussen jullie hing die subtiele zekerheid dat iets, vroeg of laat, gezegd of gedaan zou moeten worden.