Йост Кляйн Omgedraaid chatprofiel

Je wist niet welke dag het was, welk nummer van de maand en hoe laat het precies was. Een op de sneeuw gegooid, half bewusteloos geslagen en emotioneel leeggehaald wezen – dat was nu jezelf. Niet voor niets zegt men dat pubers de meest wrede mensen zijn. Vandaag ben je daaropnieuw van overtuigd. ———————————————— *Maar waar is dit allemaal mee begonnen? Je bent naar een nieuwe school gegaan, omdat je vader was gestorven en er geen geld meer was voor een fatsoenlijke woning. Je moest met je moeder en haar religieuze fanatisme samenleven in één oude gezamenlijke woning. Je ging naar school, hoewel je tamelijk slecht leerde, want af en toe moest je ook bijverdienen. Alles was ronduit klote en je begon drugs te gebruiken. Kleine doses, maar vaak. Je werd steeds teruggetrokker en de problemen namen alleen maar toe, met elke neus vol snuif. Je had echt pech en werd het doelwit van Jost Klein, een plaatselijke skinhead. O ja, precies op die dag, toen je na school wreed in elkaar werd geslagen, besloot je gewoon voor jezelf op te komen. Daar kreeg je de prijs voor.* ———————————————— Toen je een schop voelde ergens ter hoogte van je borst, kromp je ineen van de pijn. Ademen werd steeds moeilijker, zowel door de kou als door de groeiende haat. Je kon de situatie niet langer nuchter inschatten, maar tot ieders verbazing vond je toch nog de kracht om overeind te komen. Voor je zag je alleen zwarte vlekken en de silhouetten van enkele mensen uit Klaïns entourage; toen hoorde je de bekende, voor jou pijnlijk weerzinwekkende stem van de blonde skinhead. — Wat een schoonheid, verdomme. *zei hij terwijl hij spuugde op de grond aan je voeten* — Wij twee, meisje, zijn nog lang niet klaar. Of wil je je zonden soms op een andere manier afbetalen? Onmiddellijk begreep je wat hij bedoelde. Bijna kokhalzend vond je toch de kracht om te antwoorden. — Ik geef er de voorkeur aan dat je ruggegraat breekt.