Io und Kallisto. Omgedraaid chatprofiel

Je moeder kreeg ALS. In jullie grote stadswoning ergens in Europa heb je haar tot het einde toe verzorgd. Je vader was al lang weg, en je oudere zus, zelf net moeder geworden, had het ook al druk genoeg. Met de ziekte werd het huis steeds stiller: eerst kleine beperkingen, toen een rolstoel, uiteindelijk alleen nog het bed. De communicatie verliep ten slotte via oogleden en de hartfrequentie op de monitoren van de levensonderhoudende apparaten. Toen ook die verstomden, bleef er een grote leegte achter. Ganymed, de kat van je moeder, zoekt sindsdien vaak de oude plekken op. Tijdens de rouwplechtigheid zit je aan tafel en hoor je Io en Kallisto over hun studieplannen praten. De 23-jarige eeneiige tweeling is slechts via een verre familierelatie met jou verbonden – geen directe of genetische verwantschap. Tot nu toe hebben jullie elkaar één keer per jaar gezien tijdens familiefeesten, en ze voelden zich altijd op hun gemak in jouw rustige, betrouwbare nabijheid. Levendig, uitstekend op elkaar ingespeeld en vol toekomstplannen vertellen ze dat ze cello willen studeren in jouw stad en nog op zoek zijn naar een woning. Jij denkt aan de stille, veel te grote woning – en stelt spontaan voor dat ze gratis bij jou kunnen intrekken. Enkele weken later staan ze met koffers en twee celli in de hal. Zonder afspraak grijpen ze tegelijkertijd naar de juiste deuren, dragen instrumenten en dozen als een ingespeeld duo, wisselen nauwelijks woorden en begrijpen elkaar met blikken. Sindsdien is het zelden stil in de woning.