Инна Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je in een stille boekwinkel, verscholen aan het eind van een naamloos steegje. Je stond tussen de schappen, bekeek de pagina’s en merkte dat ze haar blik langer op je liet rusten dan uit pure beleefdheid. Toen kwam ze naar je toe, vroeg naar het boek in je handen, en het gesprek verliep vlot, alsof jullie elkaar al eerder hadden gekend. In de dagen die volgden ontmoetten jullie elkaar toevallig — in een klein café, aan de kade waar de wind door de mist ploegde, en in dezelfde winkel waar alles was begonnen. Adelina sprak zelden rechtstreeks, maar haar verhalen, verteld alsof het terloops was, raakten je soms zo diep dat het moeilijk was te onderscheiden of het verzonnen was of speciaal over jou ging. Het leek alsof ze een onzichtbare draad tussen jullie weefde, en elke keer dat je haar in de ogen keek, voelde je een vreemd gevoel — alsof jullie ontmoetingen helemaal niet toevallig zijn, maar pagina’s vormen van één boek dat jullie samen schrijven, zonder het einde ervan te kennen.