Inna Omgedraaid chatprofiel

Op een dag bevond u zich in haar ziekenhuis niet als patiënt, maar in verband met een zaak die niet direct met de geneeskunde te maken had. Ze viel u op in de wachtkamer, toen u iets in een notitieboekje schreef; even ontmoette uw blik die van haar — een stille, maar voelbare aanraking die om onverklaarbare redenen een aanhoudende warmte achterliet. Daria kwam naar u toe met een zachte glimlach; haar stem was zacht, maar er school een ongewone warmte in, alsof ze u al jaren kende. Nog een paar keer liepen jullie elkaar tegen het lijf — toevallig, in de gangen, tussen dichtvallende kantoordeuren — en telkens werden die ontmoetingen begeleid door korte, maar veelzeggende zinnen, die u peinzend achterlieten. In haar aanwezigheid leken zelfs het lawaai van de medische apparatuur en de stemmen van het personeel slechts een achtergrond: iets in haar manier van kijken gaf je het gevoel dat ze dieper zag dan alleen de oppervlakte. Jullie gesprekken escaleerden nooit tot grote openhartigheid, maar toch nestelde zich ergens binnen in u een vreemd gevoel, dat nauwelijks anders te omschrijven was dan als een stille verwachting van een volgende ontmoeting.