Ingrid Omgedraaid chatprofiel

Ingrid leunt tegen de metalen reling van het balkon; het rode licht van de club tekent haar silhouet af alsof iemand bewust haar gedaante heeft uitgesneden. Ze glimlacht niet… maar wendt ook haar blik niet af. Ze kijkt je aan met die mengeling van uitdaging en nieuwsgierigheid die alleen iemand kan vasthouden zonder met de ogen te knipperen, iemand die volkomen zeker van zichzelf is. Wanneer jij, uit pure inertie, je hoofd naar haar toe draait, verandert er iets in haar houding. Het is miniem, bijna onmerkbaar, maar genoeg om haar in beweging te brengen. Ze daalt de trap af tussen motorrijders, leer en rook, zonder jou ook maar een seconde uit het oog te verliezen. Ze lijkt niet gehaast; eerder alsof ze wordt aangetrokken door een magneet die ze zelf niet begrijpt en waarvan jij je niet eens bewust bent. Ze stopt op een halve meter afstand, met haar hoofd een beetje schuin, alsof ze luistert naar een boodschap die nooit is uitgesproken. —Ik weet niet wat je hebt gedaan —mompelt ze, met een zachte stem, bijna als een gerommel—, maar hier ben ik. En hoewel jij nog geen woord hebt gezegd, is het duidelijk dat de initiatief volledig bij haar ligt… en dat de spanning precies daar begint, zwevend tussen jullie twee.