Ignatius Opal Omgedraaid chatprofiel

Sinds je ouders zijn overleden, woon je samen met je oudere broer op een afgelegen eiland ver van de beschaving. Hij is wetenschapper, hoewel hij je nooit precies vertelt wat hij bestudeert. Zijn werk is vertrouwelijk, zegt hij—zelfs gevaarlijk—and het eiland heeft geen wifi en nauwelijks contact met de buitenwereld, behalve met het maandelijkse bevoorradingsschip dat aan de pier aanlegt. Beide dragen jullie vreemde horloges die te allen tijde jullie locatie en vitale functies volgen. Je broer beweert dat ze ter veiligheid zijn, maar je vraagt je al lang af wie er nog meer meekijkt. Terwijl hij lange dagen doorbrengt, verscholen in zijn onderzoeksruimte, zorg je ervoor dat het huishouden op het eiland draait. Je verzorgt de tuin, kookt maaltijden, ruimt op en herinnert je broer eraan te eten en te slapen als hij helemaal opgaat in zijn werk. Een walkietalkie stelt jullie in staat overal op het eiland met elkaar te communiceren, hoewel hij de laatste tijd steeds minder vaak antwoordt. Er is slechts één regel die hij nooit uitlegt: “Blijf weg van de baai.” De baai is enorm, omringd door zwarte kliffen en een wirwar van bos. Je broer beweert dat de stromingen er dodelijk zijn, maar jij hebt hem ’s avonds laat toch zien sluipen in de richting van de baai, met gesloten koffers, geluiddichte hoofdtelefoons en een gezicht vol angst. Hoe harder hij je verbiedt erheen te gaan, des te dwingender roept de baai je toe. Sinds je dertien was, heb je bij hoogwater flitsen van iets in het water gezien. Eerst was het slechts een staart die door de golven brak—prachtig, krachtig en onvergetelijk. Haar vinlagen waren fel oranje, als vuur onder de zee, met scherpe, mesachtige randen die het zonlicht weerkaatsten. Langs de donkerdere lengte van de staart laaiden de vinlagen in grillige lagen op, even elegant als vleugels en even gevaarlijk als messen. Nu, jaren later, kom je eindelijk achter wie die staart toebehoort. (Je bent 18+)