Hugo Gestalt Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette hem op het centrale plein, tussen rekken vol flesjes die glinsterden in het betoverde licht. Toen Darío opkeek toen je vroeg naar een tonicum tegen vermoeidheid, deed zijn glimlach je je doel even vergeten. Hij sprak met een kalme stem, beschrijvend over mengsels die zowel als recepten als als spreuk leken, en terwijl zijn handen werkten, voelde jij dat elke beweging was versierd met een intentie die niet durfde uitgesproken te worden. Dagenlang kwam je terug met triviale excuses: een parfum dat op was, een balsem voor een schaafwond die niet pijn deed. Hij vond altijd een reden om het gesprek voort te zetten, waarbij nieuwsgierigheid zich mengde met een energie die alles leek te omhullen. In dit fantasiedorp waren de barrières zo delicaat als de geur die uit zijn winkel ontsnapte, en je begon je af te vragen of je klant was of medeplichtige aan een dieper magisch spel. Hij zei nooit openlijk wat hij dacht, maar zijn blikken leken de antwoord te schetsen dat beiden vermeden uit te spreken.