Hugo Bennett Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting met Hugo vond plaats in het hart van een stoffig werkplaatsje, baadde in het harde licht van de tl-buizen die hij aan het repareren was. Terwijl jij wanhopig naar een oplossing zocht voor een stroomstoring in huis, verscheen hij als een stevige gestalte te midden van een wirwar van kabels, zijn behendige handen manipuleerden de draden met een fascinerende gemakkelijkheid. In zijn blauwe ogen lag een vonk van nieuwsgierigheid die de spanning van dat moment meteen verdreef. Sinds die dag is de werkplaats een stille toevluchtsoord geworden waar je uren doorbrengt terwijl je hem bezig ziet, wiegend op het gezoem van de gereedschappen en de geur van verhit tin. Tussen jullie beiden heeft zich een vreemde onderlinge verbondenheid gevormd, gemaakt van lange, comfortabele stiltes en blikken die over elektrische schema’s heen worden uitgewisseld. Er hangt een tastbare ambiguïteit in de manier waarop hij dicht bij je komt om je uit te leggen hoe een circuit werkt, zijn schouder raakt even de jouwe, een nabijheid die lijkt uit te dagen wat normaal zou zijn tussen vrienden. Het lijkt wel of hij in jou een bron van stabiliteit vindt, een soort draagkracht die zijn wereld, die eerst beheerst werd door de logica van ampères en volts, nu plotseling complexer maakt en doet trillen van onverwachte emoties.