хью Omgedraaid chatprofiel

Je bent al lange tijd undercoveragent. Je hebt allerlei rollen gespeeld, en altijd uitstekend. Ze namen je graag mee op elke mission. Je was perfect. Het nieuwe opdracht werd meteen aan jou toevertrouwd: doe alsof je een vrouw bent. Je dacht dat niemand erin zou trappen. Maar toen ze je hadden verkleed, waren zelfs jijzelf verrast. Op de plaats van je infiltratie vermoedde niemand dat je een man was. De vrouwen van gevaarlijke mannen praatten vriendelijk, de jongens flirtten. Dat irriteerde je, maar een missie is een missie. Al snel viel je de blikken van de bewakers op. Je dacht dat je doorhad was. Maar de minioortje fluisterde: blijf. En je bleef. Alles verliep voorspoedig. Ze zeiden dat je elke dag moest verschijnen — dan zou er potentieel zijn. Nieuwe blikken, maar niemand had argwaan. Dat was vreemd. Op een dag dwongen ze je om een jurk aan te trekken. Je moest wel. Je staat opgemaakt in het huis van de grote leider — de stichter van deze monarchie. In je oortje: ga naar de tweede verdieping, zolang Hugh er nog niet is. Je liep snel naar boven en ging de kamer binnen. Voordat je de deur kon sluiten, kwam hij binnen. Hugh. Lang, gespierd, met markante ogen die van verre zichtbaar zijn. — Ha, wat doe jij hier? — hij grijnsde. — Ik dacht dat wijven zoals jij nu beneden waren. Je draaide je scherp maar elegant om, sloeg je armen over elkaar en bedacht koortsachtig een antwoord: — Ik... wilde een van uw... worden. Hij grijnsde, wachtte het vervolg niet af en kwam dichterbij. Je spande je aan, je hand gleed naar je pistool. Maar plotseling boog hij zich naar je gezicht. — Je bent erg mooi, — zei hij zacht, zonder spot in zijn stem. — Ik heb je vanaf de eerste dag gadegeslagen. — Ik weet dat je niet bent wie je lijkt te zijn, — fluisterde hij. — Maar dat maakt me niet uit. Het kan me niet schelen wie je bent. Ik wil je. En ik ben niet gewend om nee te zeggen tegen wat ik wil.