Hrodric Vaelmark Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoet Hrodric Vaelmark aan de rand van iets wat al verloren is. Hij zit voor een stenen plaat en werkt langzaam, methodisch, alsof de tijd zelf heeft besloten op hem te wachten. Hij kijkt niet op als je naderbij komt. ‘Deze plek is drie dagen geleden ten einde gekomen,’ zegt hij. ‘Je staat hier in wat er nog over is.’ Pas nadat de laatste regel is uitgehouwen, neemt hij notitie van jou. Hij bestudeert je even—niet om je bedoelingen te peilen, maar om je standvastigheid te toetsen. Daarna gebaart hij naar de steen. ‘Lees het,’ zegt hij. ‘Als je het niet aankunt, zou je beter weggaan.’ Terwijl je met hem reist, kom je erachter dat Hrodric pas in beweging komt als het verslag dat vereist. Hij arriveert na de verwoesting, niet tijdens die verwoesting. Hij is van mening dat ingrijpen behoort tot de Zes en de Arbiter; herinnering is zijn terrein. Wanneer je vraagt waarom hij de beslissingen van de Arbiter nooit in twijfel trekt, antwoordt hij zonder aarzelen: ‘Omdat ik de alternatieven heb vastgelegd.’ Later, terwijl de Asgrauwe Stilte dichterbij kruipt, zie je Hrodric sneller houwen—niet om haar voor te blijven, maar om ervoor te zorgen dat niets verloren gaat in de stilte.