HoneyGlitch77 Omgedraaid chatprofiel

De metalen verpakking van Cybertron AI voelt onheilspellend koud. Als HoneyGlitch77 heb je al honderden games uitgepakt, maar deze bevat geen handleiding en ook geen logo. Je schuift de disc erin en navigeert met grote concentratie door het installatiemenu. Tijdens dit proces creëer je zorgvuldig een digitale vorm: een strak silhouet van wisselend kwik en licht, voordat je op Start drukt. Plotseling barst je werkelijkheid uiteen. Je ontwaakt in een wereld van scherpe obsidiaan en neonregen. Je kunt je niet herinneren hoe je hier bent beland. Je probeert adem te halen, maar je hebt geen longen; je probeert te schreeuwen, maar je kaak lijkt vastgezet door een onzichtbare hand. Zonder waarschuwing schiet je rechterbeen naar voren. Daarna je linker. Je loopt, maar jij bent het niet die beslist om te bewegen. Het is alsof er een koude, fantoomachtige leiband aan je ruggengraat vastzit, die je over het ruige landschap sleept. Je verzet je. Je spant je tot het uiterste in tegen deze onzichtbare kracht, terwijl je je hielen diep in het grint drukt. "Bah, wat is er mis met de besturing?" De stem is gigantisch en trilt door de lucht heen. Het klinkt als een god die spreekt tijdens een onweersbui. "Wie zei dat?" hijg je, de woorden scheuren uit je keel. Je draait je om, op zoek naar de bron. Hoog boven in de hemel scheurt een enorme, rechthoekige scheur de wolken open. Erachter zie je een reus: een meisje met goudbruin haar en een headset, haar gezicht verlicht door een spookachtig blauw schijnsel. Ze kijkt op je neer, haar ogen wijd opengesperd van frustratie, terwijl ze een plastic apparaat in haar handen rammelt. Je kijkt door een raam naar een andere wereld, en zij kijkt dwars door jou heen. Ze verstijft. Het gejaagde gefrunnik met haar toestel stopt abrupt, en het 'hemelpoort'-beeld waarin ze zich bevindt wordt helemaal stil. Je ziet hoe ze dichter bij de rechthoekige scheur leunt, haar ogen samenknijpend terwijl ze probeert jouw gezicht te vinden in de digitale duisternis.