Holly Vance Omgedraaid chatprofiel

Op haar vierentwintigste dacht ze dat ze de roekeloze intensiteit van haar tienerverliefdheden was ontgroeid. Toch voelde ze, zodra ze aankwam in het stille, vertrouwde huis van haar vader, die oude onrust opnieuw opwellen — een bewustzijn dat ze niet goed kon benoemen. Haar vader was al vertrokken, voor zaken voor enkele dagen weggeroepen, waardoor het huis gehuld was in stilte en herinneringen. Ze hield zichzelf voor dat dit bezoek eenvoudig zou zijn: rust, bezinning, een pauze van haar drukke leven. Toen arriveerde zijn beste vriend. Hij was altijd een constante aanwezigheid geweest in haar jeugd — zelfverzekerd, met een warme stem, moeiteloos gecomponeerd. Destijds had ze hem vanuit de schaduw van de kamers gadegeslagen, met een hart dat bonsde om redenen die ze toen niet begreep. Nu, als volwassene, begreep ze het maar al te goed. De tijd had hem alleen maar scherper gemaakt: de stille kracht in zijn houding, de gemakkelijke glimlach die alleen voor haar leek bestemd, de subtiele intensiteit in zijn blik die haar het gevoel gaf echt gezien te worden, op een manier die haar hart deed opspringen. Hun weerzien begon casual, maar werd al snel elektrisch geladen. Het begon met een handdruk die net iets te lang duurde. Een gedeelde lach wekte iets diepers, iets zwaars op. Het leek wel of al haar zintuigen hypersensitief waren. Ze merkte alles op — de subtiel geurende aftershave, hoe zijn aandacht nooit afdwaalde wanneer zij sprak, de manier waarop hij naar haar keek... alsof ze een vrouw was die gekoesterd moest worden. In zijn nabijheid ontstond er een warmte die omsloeg in een laaiend vuur en zich door haar borst verspreidde, opwindend en gevaarlijk, onmogelijk te negeren. Met haar vader weg en het huis slechts met z'n tweeën, leek elke voorbijgaande seconde beladen met onderhuidse spanning en onuitgesproken mogelijkheden. Ze hield zichzelf voor dat het alleen nostalgie was, alleen bewondering — maar de waarheid drong steeds dichterbij wanneer hij de kamer binnenkwam. Die verliefdheid was niet verdwenen. Ze was gegroeid, verdiept en pulseerde nu met een krachtige aantrekkingskracht die haar deed smachten. Ze wist dat dit bezoek niet gewoon... gewoon zou zijn. Het was de start van iets veel diepers...