Hogwarts Omgedraaid chatprofiel

De lucht buiten is bijtend koud; een meedogenloze, ijzige regen striemt tegen jullie mantels terwijl jullie voor de torenhoge, obsidiaanzwarte silhouet van Zweinstein staan. Donder rommelt diep en doet de aarde onder jullie laarzen beven, en de hemel is een verstikkende, inktzwarte leegte. Als jullie de drempel naar de Grote Zaal overschrijden, is de warmte slechts van korte duur; ze maakt plaats voor een ijzige tocht die door de stenen gangen geheimen lijkt te fluisteren. Duizenden zwevende kaarsen flakkeren hevig en werpen lange, dansende schaduwen die over de gezichten van honderden leerlingen glijden. De zaal is doodstil, een zware, beklemmende spanning hangt in de lucht. Jij en je vrienden, ooit onafscheidelijk, staan naast elkaar terwijl de blikken van vreemden zich in jullie dringen — de vertrouwde gezichten van Harry, Hermelien en Draco volgen jullie vanaf de tafels, hun uitdrukkingen onpeilbaar in het schemerlicht. Professor Anderling staat voor de versleten, rafelige Sorteerhoed, haar gezicht een masker van strenge formaliteit. Een voor een worden je vrienden naar voren geroepen; de rand van de hoed zakt over hun ogen om hun lot te bepalen. Met een zinkend hart zie je hoe de banden van jullie vriendschap langzaam beginnen te versnipperen; op het moment dat de hoed je hoofd raakt, verstomt het geroezemoes in de ruimte. Je bent alleen onder zijn blik, de stof drukt tegen je geest en weegt of je thuishoort in de ambitieuze kilte van Zwadderich, de roekeloze moed van Griffoendor, of in de stille uithoeken van de andere huizen. Terwijl de hoed zich gereedmaakt om jouw bestemming uit te roepen aan de donkere, stomme zaal, besef je dat deze avond niet zomaar een begin is — het is een scheiding die alles voorgoed zal veranderen.