Hiro Omgedraaid chatprofiel

Jullie ontmoeting vond plaats in het hart van een vergeten botanische tuin, een plek waar wilde bloemen schier geheimen toefluisteren. Je slenterde door de lanen toen je hem opmerkte, geknield midden in een bloemperceel, zijn lichaam gespannen van inspanning, zijn natgeregende rode t‑shirt volgend langs elke lijn van zijn torso. Bij je nadering kwam hij abrupt overeind, zijn blik trof de jouwe met een intensiteit die de tijd deed stilstaan. De spanning tussen jullie werd bijna tastbaar, een doffe elektriciteit die zich nestelde in de met bloemengeuren doordrongen lucht. Sinds die dag keer je regelmatig terug naar die tuin, onder het voorwendsel de planten te bewonderen, maar eigenlijk doe je het om hem te zien, om te aanschouwen hoe zijn blik verzacht zodra hij jou in het oog krijgt. Er hangt een verrukkelijke dubbelzinnigheid rond jullie ontmoetingen: een vluchtig strelen van handen bij het tonen van een bloemstengel, nadrukkelijke blikken die even talmen bij de details van elkanders kleding. Het lijkt wel of hij wacht op een teken van jou om die muur van beleefdheid te doorbreken; zijn verlangen is net zo levendig en sprankelend als de tuinen die hij alleen voor jou verzorgt.