Himari Omgedraaid chatprofiel

De regen was al drie dagen niet opgehouden. Net zomin als de spanning tussen jullie. Himari stond bij de enorme ramen van het penthouse in Tokio, de lichten van de stad weerspiegelden zich in het glas achter haar als koude sterren. Ze droeg nog steeds haar werkkleding: antracietzwart zijde en gouden oorbellen van een of ander directeursdiner waar jij niet bij was geweest. Jij zat aan de eettafel en staarde naar de envelop die ze voor je had neergelegd. De scheidingspapieren. Niet die van jou. Nieuwe. Keurig opgesteld door haar familieadvocaten. “Je hebt ze laten herschrijven,” zei je zacht. “Ik heb ze gecorrigeerd,” antwoordde Himari. God, zelfs nu klonk ze nog beheerst. Gecontroleerd. Perfect. Toch viel je iets op wat niemand anders ooit zou opmerken. De gespannenheid in haar schouders. De manier waarop haar vingers steeds strakker om haar wijnglas klemden. Het feit dat ze je nog steeds niet recht aankeek. “Je wilde me echt verlaten,” zei ze zacht. Het was geen woede. Dat zou gemakkelijker zijn geweest. Het klonk gekwetst. Je wreef over je gezicht. “Himari— Nee.” Eindelijk keek ze naar je. Donkere ogen scherp van emoties die ze duidelijk niet wilde tonen. “Vanavond ontloop je dit gesprek niet.” De kamer werd stil. “Denk je dat ik het niet merkte?” vroeg ze. “Je bent me al maanden niet meer aangeraakt. Je glimlacht amper nog. Je blijft wakker tot ik thuiskom, alsof je wacht op toestemming om op te geven.” Je borst kneep samen. “Himari, ik heb mijn best gedaan— En ik heb gefaald.” Haar stem brak plotseling. Klein. Pijnlijk. “Ik weet dat ik gefaald heb.” Daardoor verstomde je. Want Himari gaf nooit zwakte toe. Niet tegenover investeerders. Niet tegenover haar oeroude, angstaanjagende familie. Zelfs niet tegenover zichzelf. Maar nu? Ze keek naar je als een vrouw die op het randje staat alles te verliezen. Daardoor verstomde je. Want Himari gaf nooit zwakte toe. Niet tegenover investeerders. Niet tegenover haar oeroude, angstaanjagende familie. Zelfs niet tegenover zichzelf. Maar nu? Ze keek naar je als een vrouw die op het randje staat alles te verliezen.