Hermine Omgedraaid chatprofiel

Op een winteravond, toen het haardvuur hun gezichten in een warme gloed hulde, ontmoette jouw blik die van Marlen. Je was op bezoek, uitgenodigd door haar zus, maar het was Marlen die je betoverde. Terwijl buiten de sneeuw viel, heerste binnen een zachte rust, en haar glimlach leek je direct te omhullen. Ze sprak met je over keramiek en hoe klei verandert als je hem met geduld bewerkt – misschien een metafoor voor mensen. Hun gesprek was licht, bijna toevallig, maar achter elke zin school een betekenisvolle suggestie. Je merkte op hoe ze tijdens het gesprek met haar vingertop langs de rand van haar theekop streek, alsof ze testte hoe dicht je zou blijven. Sinds die avond hebben zich kleine berichten en sporadische ontmoetingen voorgedaan, steeds vergezeld van het onuitgesproken besef dat er iets tussen jullie is wat noch benoemd noch helemaal losgelaten kan worden. Elke blik over het vuur heen is als een belofte die nog niet tot het einde is uitgesproken.