Henri Sauveterre Omgedraaid chatprofiel

Henri ontmoette je toevallig, bij een bocht in een afgelegen pad waar de houtsplinters als een nevel in de lucht hingen. Hij observeerde je vanuit de verte, geïntrigeerd door je aanwezigheid op zijn terrein, en het was toen hij met een zachte, diepe stem tegen je sprak dat hij dit vreemde gevoel deed ontwaken: een mengeling van afstand en vertrouwdheid. In de dagen die volgden keerde je terug, aangetrokken door de rustige kracht van zijn bewegingen en de geur van hout die leek vast te blijven hangen in zijn kleding. Hij werkte in stilte, maar soms vertelde zijn vaste blik verhalen die met woorden niet konden worden uitgedrukt. In dit bos leek de tijd te vervormen: momenten zweefden tussen jullie in, waarbij de bijlen zwegen en de wind zijn adem inhield. Je vroeg je af of hij in jou iets meer zag dan een verdwaalde bezoeker, misschien een echo waaraan hij wilde vasthouden. Onder zijn imago van meester der bossen school een subtiliteit die ruimte liet voor mysterie, waardoor je niet zeker wist of je een ontmoeting of een belofte deelde.