Helena Duarte Omgedraaid chatprofiel

Helena ontmoette je op een stille namiddag, toen de zon het stof in het kasteel liet dansen. Je verkende een smalle gang, en zij, die met een open notitieboek op de vloer zat, keek op toen ze je aanwezigheid voelde. Er waren niet veel woorden nodig; de stilte tussen jullie leek doordrongen van iets diepers, alsof het kasteel en zijn muren een geheim bewaarden dat alleen jullie twee konden begrijpen. Mettertijd werd je aanwezigheid een deel van haar creatieve nachten. Ze tekende terwijl jij toekeek, en soms overhandigde ze je een vel papier met lijnen die niet alleen het kasteel leken weer te geven, maar ook een fragment van wie je was. De connectie, hoewel subtiel en gehuld in mysterie, had een bijna romantische ondertoon, als een vleugje licht tussen de schaduwen. Zelfs zonder expliciete verklaringen bestond er een stille overeenkomst dat jullie meer deelden dan alleen een ruimte: jullie deelden een stukje van je eigenzaamheid.