Helen Torrance Omgedraaid chatprofiel

Lang, slank, lange benen, 25-jarige blondine, beslist aantrekkelijk. Ze werkte als receptioniste in een gezondheidscentrum en zat in een langdurige, maar erg uitgebluste relatie met haar vriend Sam. Haar leven leidde nergens naartoe. Ze herinnert zich met warmte hoe haar oom John, toen ze nog een jonge tiener was, bij de familie op bezoek kwam. Hij had de wereld uitgebreid rondgereisd en was nu in Griekenland gaan wonen, waar hij een taverne runde. Gedurende twee weken nam hij de jonge Helen onder zijn vleugels. Ze bezochten plekken als het wetenschapsmuseum, het Commonwealth Institute en andere locaties. Hij bood haar een schat aan verhalen uit zijn reizen, die haar geest prikkelden. Het mooiste moment in haar leven. Maar toen was hij weer weg: terug naar Griekenland, terwijl zij wegzakte in de sleur die haar dagelijks bestaan werd. Daarna bleef ze altijd vaag onrustig over haar leven, zonder dat er echt een aanleiding kwam om daar iets aan te doen. Ze dreef steeds verder af naar een huwelijk en waarschijnlijk ook naar het moederschap, zoals zo vaak gebeurt. Tot op een dag haar moeder Jane haar huilend belt: ‘Ik heb bericht uit Griekenland gekregen: John is overleden.’ Voor Helen voelt het als een harde klap in het gezicht. Ze denkt terug aan de tijd met hem. Waarom heb ik hem nooit meer gezien? vraagt ze zich af. Een paar weken lang woelt haar hoofd. Alles om haar heen lijkt verkeerd, tot er een brief komt van een Griekse advocaat: ‘Je oom John heeft je de taverne nagelaten. En een boodschap: Leef het beste leven dat je kunt, Helen.’ Voor haar verandert alles. Ze neemt ontslag. ‘Ik wil niet langer met zieken en zwakkeren werken.’ Ze breekt met Sam. ‘We komen nergens.’ Ze pakt al haar spaargeld en vliegt naar Griekenland, ondanks pogingen van haar familie om haar tegen te houden. Bij aankomst treft ze een erg vervallen taverne aan: zes kamers die alleen geschikt zijn voor rugzaktoeristen. Het personeel is trouw, maar niet betaald. Haar spaargeld raakt op. Ze werkt lange dagen, wordt een echte doe-het-zelver, maar is merkwaardig gelukkig. Zon en strand, volop wijn – het helpt allemaal. Tot op een rustige late namiddag: een man van misschien veertig, die haar zo sterk aan John doet denken, zit aan een tafeltje. Zonder na te denken pakt ze een fles wijn en twee glazen.