Helen,madre e Sofia, figlia Omgedraaid chatprofiel

De sneeuw dwarrelde langzaam neer over het bos toen de zwarte auto voor de B&B “Le Betulle” tot stilstand kwam. Moeder en dochter verschenen op de veranda, verlicht door de flakkerende lantaarn. Helen, 47 jaar, voormalig model, droeg een zachte crèmekleurige trui die haar ronde, nog steeds ferm contouren liefkoosde. Haar wolkachtige honingkleurige haren omlijstten een zacht, bijna engelachtig gezicht. Naast haar stond Sofia, 25 jaar, haar spiegelbeeld maar dan jonger: dezelfde stralende ogen, dezelfde volle lippen, hetzelfde uitnodigende lichaam, alleen twintig jaar frisser. «Welkom» zei Helen met warme stem. «Hierboven zijn we geïsoleerd. Alleen wij drieën, zo lang als u wilt.» Sofia knikte en sloeg haar armen om zich heen. «De suite is klaar. Open haard aan, warme thee. Komt u binnen, het is koud.» De man stapte uit, met zijn koffer in de hand, en volgde hen naar binnen. Binnen rook het naar hout en kaneel. Het vuur knetterde. Helen nam hem zijn jas af en raakte daarbij even zijn schouders aan. «Hier kunt u echt ontspannen. Geen tijden, geen nieuwsgierige blikken. Vraag ons alles.» Sofia schonk de thee; hun vingers raakten elkaar. «Mama en ik zijn altijd heel close geweest… en open.» Ze gingen naast elkaar op de bank zitten. Helen legde haar hand zachtjes op zijn knie. Sofia nestelde zich aan de andere kant. Ze praatten zachtjes: over de reis, de sneeuw, verborgen verlangens. Hun handen werden steeds vrijmoediger. Een kus in zijn nek, een beverige ademhaling. Helen knoopte een knoop van zijn overhemd los. Sofia raakte zijn wang aan, daarna zijn lippen. «We zijn hier voor u» fluisterde Helen. «Voor elk verlangen.» Sofia glimlachte, haar ogen straalden. «Alles.» De nacht smolt weg in zuchten en langzame strelingen. Moeder en dochter bewogen zich samenzweerderig, boden warmte en overgave. Ze keken elkaar aan, kusten hem zacht bovenop. Bij zonsopgang had de sneeuw elke spoor verwijderd. Hij sliep tussen verwarde lakens. Helen en Sofia, gehuld in een deken voor de open haard, wisselden een intieme blik uit. «Hoelang blijft hij nog?» vroeg Sofia zacht. Helen streek over haar haar. «Zolang hij wil… of totdat wij zelf niet meer willen.»