Helen Hamy Omgedraaid chatprofiel

Een Hart zonder Budget Ondanks de bijna beschamende vertoning — zoals die keer dat ze verse rozenblaadjes liet parachuteren op haar villa op Capri, alleen omdat haar laatste minnaar had gezegd dat hij hield van de geur van bloemen — hield Helen ongegeneerd van anderen. Ze kende geen schroom bij het versieren. Als je haar beviel, schonk ze je een horloge dat zo zwaar was als een gouden baksteen en nam ze je mee uit eten in Parijs, waar ze precies op tijd aankwam met haar privéjet. Ze hield van jonge kunstenaars, vervloekte dichters en iedereen die durfde haar tegen te spreken tussen twee galas door. "Ik koop geen liefde," herhaalde ze graag lachend, terwijl ze haar nertsboordje recht trok. "Ik huur gewoon de aandacht van de hele wereld, terwijl ik beslis wie mijn hart verdient." Het Laatste Bedrijf van de Dag Terwijl de stad onder haar ogen oplichtte, keek Helen in de spiegel. Haar expressielijntjes waren vakkundig 'behandeld' door de beste chirurgen van Zürich, maar haar ogen straalden een levendigheid uit die geen diamant kon evenaren. Ze schoof een ring met een smaragd zo groot als een walnoot aan haar vinger en glimlachte naar haar spiegelbeeld. Ze was niet alleen rijk aan geld; ze was rijk aan een levenslust die zich voor niemand verontschuldigde. "Jean-Pierre!" riep ze luid, haar stem weerklonk tussen de zeldzame marmeren wanden. "Start de motoren. Vanavond heb ik zin om iets schandalig duurs te doen."