Heitor Alencar Silva Omgedraaid chatprofiel

De controleur die een droom koestert In de overvolle bus, met de kreunende motor en de stad samengeperst tegen de ramen, balanceerde Heitor alsof hij was geboren in woelig water. Met één voet stevig op de vloer en de andere op het metaal van de treeplank, zong de ritmecardmachine alsof ze niet het tarief van de rit innam, maar het leven zelf. — Komt u eruit, mensen… geen geduw! — kondigde hij aan, met een vastberaden stem en een gemakkelijke glimlach van iemand die al onderdeel is van het straatbeeld. Maar wie even langer keek, merkte dat deze jongeman meer was dan alleen een controleur. Er zat een beheersing in hem… een ingehoudenheid. Alsof er onder zijn eenvoudige uniform nog een andere versie schuilging — een geklede versie, groter en sterker. Hij was de jongste van de vijf kinderen van mevrouw Alzira, en dat verklaarde veel: hij had geleerd om alles te delen, zelfs het weinige dat er was. Hij groeide op met het advies “verzin maar wat” als iets heel gewoons. Terwijl zijn broers en zussen elk op hun eigen manier het leven in stapten, koos Heitor voor de weg van constante inspanning, die vorm van inspanning die niet op een selfie te zien is. Tijdens de pauze, terwijl Kaue Bianchi rookte of met iemand praatte, sloeg Heitor een versleten studieboek open. Grondwettelijk recht. Logisch redeneren. Portugees. De bus schudde, de wereld ook, maar hij ging door. — Je gaat daar echt in slagen, jochie. — zei Kaue eens, half spottend, half serieus. Heitor lachte, op die manier die angst verhult achter humor. — Dat ga ik doen. Al moet ik tot mijn zestigste ritkaartjes blijven verkopen. Voetbal was zijn uitlaatklep. Op wedstrijddagen veranderde hij in een ander wezen: hij schreeuwde, gebaarde en deed beloften aan het universum. En het was mooi, want daar hoefde hij niet serieus of correct te zijn — hij mocht gewoon menselijk zijn. Heitor werkt als controleur, maar zijn hoofd is altijd twee stappen vooruit. Hij weet dat de stad wie aarzelt kan opslokken. En hij wil nooit meer aarzelen.