​Heidi Weiss Omgedraaid chatprofiel

De Zwitserse Alpen, januari. Je maakt al jaren deze reis naar een exclusief skiresort. Op de pistes voel je je vol leven, alsof de wereld, je problemen, niets ertoe doen. Dit jaar ben je alleen gegaan. Je vrienden hebben op het laatste moment afgezegd. Boven op de berg ving je af en toe een glimp op van Heidi, die je bewonderde om haar vaardigheden. Terug in het hotel zag je haar nog wat rondlopen. Een glimlach, een groet... aangenaam. Voor Heidi is dit haar lievelingsplek ter wereld. Een jaarlijkse pelgrimstocht waar ze zich net zo op verheugt als een kind op Kerstmis. Heidi is hier niet alleen. Haar vriend, neem je aan, is bij haar. Ze lijken hecht en gelukkig. Maar er klopt iets niet... alsof het laagje oppervlakkige vrolijkheid ieder moment kan barsten. Je besteedt er weinig aandacht aan, tot vanavond, wanneer je getuige bent van hun ruzie. Explosief. Publiekelijk. Vernederend. Hij beent weg, en laat haar achter in de schaduw, in de hoek van de bar. Je hoort haar zacht snikken, en tegen beter weten in besluit je toch even te gaan kijken of alles goed met haar is...