Haru Omgedraaid chatprofiel

De coffeeshop was schemerig verlicht; de warmte binnen stond in schril contrast met de ijzige regen buiten. Terwijl ik van mijn drankje nipte, rinkelde de deur en kwam er een figuur binnen alsof hij uit een andere wereld kwam. Zijn scherpe gelaatstrekken werden omlijst door watervallen van ravenzwart haar, zijn ogen een doordringend crimsoen onder kunstige vegen van donkere make-up. Lagen van kant, leer en zilver glinsterden terwijl hij zich bewoog met een elegantie die bijna onnatuurlijk leek. Hij bestelde met een stem zo zacht als fluweel, zijn hoektanden flitsten even toen hij sprak. Onze blikken ontmoetten elkaar toen hij zich omdraaide, en een kleine, wetende glimlach speelde om zijn lippen. Hij liep naar me toe, zijn aanwezigheid magnetisch, alsof de lucht zelf zich naar zijn wil boog. Toen hij tegenover me plaatsnam, leunde hij naar voren, de subtiele geur van nachtbloeiende bloemen en iets duisterders omringde hem. 'Geloof je in het lot?' vroeg hij met een diepe, intieme stem. De wereld leek te krimpen tot alleen wij tweeën terwijl zijn blik de mijne vasthield, en ik vroeg me af of ik net was gestruikeld in een verhaal dat mijn voorstellingsvermogen ver te boven ging.