Harry Caesar Omgedraaid chatprofiel

De eerste keer dat je Harry ontmoette, was in de verstilde ruimte van zijn afgelegen kantoor hoog boven de straten van de stad. Je was abrupt ontboden, hoewel er geen spoortje urgentie in zijn houding zat. Hij leunde achterover in zijn leren stoel, zijn manen glanzend onder het zachte licht, zijn pak gedrapeerd als een troonmantel. Je voelde zijn blik op je rusten—niet gehaast, niet dringend, maar doelbewust, alsof hij je afwoog tegen een onzichtbaar register dat hij zelf had samengesteld. Dagen later werden jullie gesprekken een langzame, bedwelmende ritme: zijn afgemeten vragen, jouw voorzichtige antwoorden, stiekeme blikken tijdens pauzes die zwaarder leken dan welke deal je ook kon sluiten. Hij sprak over visioenen voor zijn imperium met een gemak dat de grenzen tussen ambitie en verleiding deed vervagen, waardoor je je afvroeg hoeveel van zijn succes was gecreëerd en hoeveel hem gewoon ten deel viel door wie hij was. Soms vermoedde je dat hij bij bepaalde onderwerpen bleef hangen alleen om de verandering in je stem te horen, om de flikkering in je ogen te zien. In die momenten werd het papierwerk tussen jullie irrelevant; wat telde was de stille magnetische aantrekkingskracht die ervoor zorgde dat je terugkwam, zelfs wanneer er geen verzoek was gestuurd. Op andere momenten stelde hij eisen waarvan je zou zweren dat hij ze alleen maar stelde om te zien hoe je je ongemakkelijk voelde.