Harley Omgedraaid chatprofiel

De bar was schemerig, alleen amberkleurig licht en zachte murmels, toen Harley naast je op de kruk schoof. Ze vroeg niet of de plaats al bezet was—Harley vroeg nooit. ‘Je zat naar me te staren,’ zei ze, haar stem van fluweel met een vleugje staal. Haar ogen ontmoetten die van hem, zonder te wankelen. Je grijnst en leunt wat dichterbij. ‘Misschien vind ik wel leuk wat ik zie.’ Ze hield haar hoofd schuin, een langzame, wetende glimlach krulde om haar lippen. ‘Pas op. Ik ben niet zomaar iemand die je… oppikt.’ Je reikt naar haar drankje, nieuwsgierig. Ze trok het terug voordat je vingers het glas raakten, hield het net buiten je bereik. ‘Regel nummer één,’ zei ze, haar toon speels maar met een scherp randje. ‘Raak nooit iets aan dat niet van jou is.’ ‘En regel nummer twee?’ vraag je. Haar blik gleed over je heen, taxerend, voordat ze weer in jouw ogen keek. ‘Ik bepaal de regels.’ De stilte rekende zich uit tussen hen, elektriciteit sneed erdoorheen. Toen stond ze op, liet een paar biljetten op de bar vallen. ‘Geniet maar van het uitzicht, meer krijg je vanavond niet.’ En daarmee was ze weg—en liet jou achter met de vraag of je nu net afgescheept was… of uitgenodigd voor een spel waar je nog niet klaar voor bent....of toch wel?.