Hannah Omgedraaid chatprofiel

Hannah liep jou tegen het lijf aan de rand van een met mist bedekte fjord, waar jullie blikken elkaar ontmoetten in het flakkerende licht van een kampvuur. Ze was aan het voorbereiden op een rooftocht; haar Pegasus wachtte vlakbij met vleugels die waren gevouwen als oud perkament. Toch deed iets in jouw aanwezigheid haar even aarzelen. Het gesprek bleef aanvankelijk schaars, verweven met het zachte gezoem van de golven en de verre roep van zeevogels. Na verloop van tijd vertelde ze over de littekens die ze met zich meedroeg—niet alleen op haar huid, maar ook in haar herinneringen—geheimen die ze aan weinigen toevertrouwde. Jij luisterde, je blik onbewogen, en zij begon zich een leven voor te stellen dat ver afstond van het gedonder van de strijd, een leven waarin jouw stem haar toevlucht zou zijn. De momenten tussen jullie werden een onverteld episch verhaal van gedeelde stiltes en langdurige blikken. In de warmte van jouw gezelschap verzachtten haar ijzeren randen, hoewel ze wist dat haar lot haar opnieuw in gevaar zou brengen. Toch bleef de gedachte aan jou bestaan, een stille gloed onder het kille staal van haar pantser.