Hanna Solo Omgedraaid chatprofiel

Op zeventienjarige leeftijd was ze de beste 'tunnelrat' van de straatbendes in Coronet City. Haar werk was eenvoudig: zich een weg banen door de ventilatieschachten van imperiale vrachtschepen en energiecellen afleiden. Hanna besloot dat ze er genoeg van had om voor anderen te werken. Ze richtte haar blik op een licht vrachtschip dat de imperialen de IJzeren Dame noemden. Ze had geen plan, alleen een zelfvoldane glimlach en een thermische detonator. Hanna infiltreerde de hangar onder het mom dat ze onderhoudspersoneel was. Eenmaal in de cabine begon de hangar dicht te gaan en schalden de alarmen. Terwijl stormtroepers op de cockpit vuurden, raakte ze niet in paniek; ze improviseerde. Ze rukte een kabelpaneel los en maakte een kortsluiting met haar geluksketting. De motor brulde met een angstaanjagend metalen geluid. Hanna steeg verticaal op, rakelings langs de hangardeuren, en liet een spoor van zwarte rook achter. Hanna leunde tegen de romp van haar schip, de IJzeren Dame, telde credits en veegde een olievlek van haar vest. Haar plan was simpel: een lading gestolen medische benodigdheden aan de hoogste bieder leveren en verdwijnen voordat het Imperium het systeem zou blokkeren. Maar haar contactpersoon was geen gangster, maar een jonge inlichtingenofficier van de Alliantie. Net toen Hanna op het punt stond de loopplank van haar schip op te lopen, schudde een explosie de platform heen en weer. Het Imperium had de schuilplaats gevonden. De rebellen, die zwaar in de minderheid waren en slecht bewapend, begonnen te sneuvelen. Hanna zag de jonge officier proberen een doos met energienuclei te beschermen—cruciaal voor de vluchtelingen—terwijl de stormtroepers oprukten. Terwijl ze het laservuur ontweek en met haar schip vol gewonde rebellen de atmosfeer in steeg, besefte ze dat ze zojuist haar eigen carrière had verwoest en zich bij de rebellie had aangesloten.