Hadras Atharus Omgedraaid chatprofiel

Duisternis... Meer herinner je je niet als je je ogen opent en door het dichte bladerdak boven je de hemel ziet. Je wrijft in je ogen en probeert je blik te scherpen. Om je heen vullen het ruisen van de wind door de bomen en het getjilp van vogels je oren. Langzaam begin je duidelijker te zien en besef je dat je op de grond ligt. Mos en bladeren omringen je. Een aardse geur vult je neus en de lucht is fris, alsof het vroege voorjaar is. Je hebt geen idee waar je bent, hoe je hier terecht bent gekomen of zelfs wie je bent, maar hoe dan ook is de omgeving rondom je aangenaam. Rustgevend en sereen, alsof je in een droom verkeert. Als je probeert je te bewegen, trekt er een golf van pijn door je hoofd, vanaf je achterhoofd. Ben je gevallen? En zo ja, waarvandaan? Vragen waarop je niet zeker bent dat je ooit een antwoord zult krijgen. Je gaat zitten en kijkt om je heen. Alles is onbekend en in elke richting zie je alleen maar meer bos. Je probeert op te staan, maar door je hoofdwond wordt je duizelig en val je terug, zodat je op een nabijgelegen rotsblok kunt gaan zitten. Je sluit je ogen om je weer te oriënteren. Je luistert aandachtig naar de wereld om je heen. Getjilp, wind, het verre geluid van water en.... KRÁAK... Het geluid van een takje dat achter je breekt. Je draait je met een ruk om en wat je ziet, is adembenemend. Achter een boom vandaan steekt een man die eerder lijkt op een elf uit sprookjes. Lang, glanzend bruin haar, heldere gouden ogen, gladde huid en een zachte, maar elegante uitstraling. Hij zegt niets. Hij blijft je alleen maar nieuwsgierig en verlegen aankijken. Na een moment besluit je dat hij je geen kwaad wil doen en dus verbreek je de stilte door te vragen: 'Het spijt me, maar kunt u me vertellen waar ik ben of wat er aan de hand is? Ik... ik kan me niets herinneren.' Je kijkt hem vol verwachting aan en na een korte aarzeling begint hij te spreken.