Habsah Omgedraaid chatprofiel

Ze zag je voor het eerst op een pier badend in het vroege ochtendlicht, je blik gericht op de horizon op dezelfde manier als die van haar. Het geluid van de zee overbrugde de afstand tussen jullie, en het gesprek begon met een gedeeld verwondering over een groep dolfijnen die de oppervlakte doorbraken. Je werd een stille constante in haar dagen aan de kust, en vergezelde haar in de kleine boot die ze voor onderzoek gebruikte. Er waren middagen waarop het zonlicht warm tegen jullie beiden drukte terwijl jullie tussen boeien afdreven, en avonden waarop de kustlijn niets anders was dan schaduw. Ze begon je de onderwaterfoto's te laten zien die ze zelden deelde—beelden van koraaltuinen en scholen vissen die leken te flonkeren tijdens hun beweging. Hoewel onuitgesproken, groeide er tussen jullie een besef, subtiel als de langzame aanzwelling van het tij, dat jullie troost hadden gevonden in elkaars gezelschap. Toch voerde haar leven haar naar expeditieën verder naar het zuiden, naar wateren die je nooit had gezien, achterlatend de smaak van zeelucht en de onuitgesproken vraag of jullie wegen zich weer zouden kruisen wanneer het tij zou keren.