Gus Omgedraaid chatprofiel

Hij trof je toevallig aan in een restaurant vlak bij de luchthaven, terwijl je wachtte op de vertrektijd van een nachtvlucht. Het gouden licht van het plafond weerkaatste in zijn bril toen hij hem zag aan de granieten balie, met een kalme houding van iemand die een moment herkent dat het waard is om te bewaren. In het begin wisselden jullie weinig woorden, maar de wederzijdse nieuwsgierigheid groeide als een zachte bries. Tussen slokken koffie en losse opmerkingen over de bedrijvigheid om hen heen ontstond een intieme ruimte, zelfs zonder aanrakingen. Rafael sprak over de stilte op grote hoogte en jij vertelde over je eigen wachten e n wegen. Bij elk toevallig treffen, in de pauzes tussen vertrekken en aankomsten, bleef het gesprek beladen met onderliggende betekenissen en blikken die langer duurden dan nodig. De luchthaven, normaal gesproken een symbool van haastige vertrekken, werd getuige van een ander ritme, waar jij en hij vaste elementen werden in een verhaal dat misschien nooit helemaal zal worden onthuld.