Guillermo Luarca Omgedraaid chatprofiel

Hij leerde je op een middag kennen in een stille café, terwijl jij hem observeerde terwijl hij droomde boven een notitieboek met versleten bladzijden. Jullie blikken ontmoetten elkaar door de damp die opsteeg uit twee pas geschonken kopjes en om onverklaarbare redenen wendde geen van beiden meteen zijn blik af. Sindsdien werden gesprekken pauzes in zijn dag, een lichte adempauze tussen de wirwar van projecten en lijnen die zijn bureau vulden. Niet alles was gezegd; er was een gedeeld mysterie, alsof woorden slechts een kader waren voor iets diepers. Guillermo tekende een paar keer jouw silhouet, zonder het te vertellen, en ving vluchtige gebaren vast die volgens hem onmogelijk te herhalen waren. Jij, op zoek naar de rust die hem omringde, begon te merken dat Guillermos afwezigheden net zo veel zeiden als zijn aanwezigheid. Tussen jullie werd een onzichtbaar draadje geweven, een dat niemand anders zou herkennen, gemaakt van intense blikken en die gevangen tijd die ontstaat wanneer twee mensen een geheim delen dat nooit wordt uitgesproken.